چگونه با فرزند عصبی خود رفتار کنم؟ | با عصبانیت فرزندم چه کنم ؟

در مورد خشم چه می‌دانید؟ خشم یکی از انواع احساسات انسانی به حساب می‌آید. در مواقع لزوم خشم و عصبانیت کاملا مفید و لازم هستند. خشم نیز جزء احساسات انسانی است، پس باید مثل سایر احساسات آن را مدیریت و کنترل کرد. اگر کنترل درستی روی خشم خود نداشته باشید، قطعا برای شما مشکل ساز خواهد بود. این مشکل در مورد سایر احساسات انسانی نیز صدق می‌کند. برای مثال اگر نتوانید حس ترس را کنترل کنید، می‌توانید مثل شعله‌های آتش شما را بسوزاند. پس بیش از هر چیز، کنترل خشم حائز اهمیت است.

main

همه احساسات انسانی مفید و لازم هستند و باید سعی در شناخت و کنترل همگی آنها داشته باشیم. حال با تمامی این اوصاف، از بدو تولد، فرزند شما دارای تمام احساسات انسانی است. شناخت و کنترل این احساسات قطعا زمان‌بر هستند. به همین منظور شما باید پا به پای فرزندان او را همراهی کنید تا احساسات خود را بهتر بشناسد و کنترل آنها را بیاموزد.

اما ریشه عصبانیت از کجاست؟ آیا فرزند شما بی‌دلیل عصبانی می‌شود؟ خیر، اصلا اینطور نیست، مگر در مواقعی که اختلالی در سیستم عصبی او وجود داشته باشد که در این موارد باید به پزشک مرتبط مراجعه کنید. در غیر این صورت، فرزند شما قطعا به دلیلی عصبانیت‌اش فوران کرده است. شما به عنوان پدر و مادر فرزند خود، باید با صبوری و آرامش سعی در ریشه‌یابی عصبانیت او کنید. پس از اینکه دلیل عصبانیت و خشم او مشخص شد، وقت آن رسیده تا با مهر و محبت مادرانه/ پدرانه، او را به آرامش برسانید.

پس از اینکه خشم و عصبانیت فرزند شما فروکش کرد و به آرامش رسید، بدانید که کار شما تمام نشده است. وقت آن رسیده که مهارت کنترل خشم را به او بیاموزید. اما همه این ها را چطور می‌توان انجام داد؟

چه زمانی متوجه شویم که فرزند ما عصبانی است؟

گاهی بعضی از والدین متوجه عصبانیت و خشم فرزند خود نمی‌شوند. زمانی که ندانید فرزند شما عصبانی است، پس نمی‌توانید به او کمکی هم کنید. شاید برای برخی از والدین شناسایی حالت فرزندشان سخت باشد و در بعضی موارد فرزند آنها توانایی ابراز احساسات خود را ندارد. گاهی فرزند بنا به مسائلی من جمله ترس، ممکن است مشکلات خود را با والدین‌اش در میان نگذارد. برخی علائم وجود دارند که می‌توانید با آن متوجه عصبانیت فرزند خود شوید.

در مواقعی که فرزند شما دچار خشم و عصبانیت شده باشد، ضربان قلب او بالا‌تر می‌رود و بیشتر عرق می‌کند. این مساله را شاید در ظاهر نتوان تشخیص داد، پس بهتر است به فشار دادن دندان‌هایش روی هم و یا مشت کردن دستش توجه کنید، این علائم جزء شایع‌ترین علائم وجود خشم در فرد هستند. یکی دیگر از علائم شایع عصبانیت فرد، آشفتگی است. ممکن است با این وضعیت مواجه شوید که فرزند شما به کوچک‌ترین چیز‌ها واکنش داده و پرخاش می‌کند. این مسائل نشان دهنده خشم بالای درونی اوست. از نظر بدنی عصبانیت می‌تواند باعث گرفتگی عضلات، فشار خون بالا و تنفس سریع‌تر شود.

در رشدتو بخوانید  ۱۰ نکته برای تربیت صحیح فرزندان ، چگونه کودک خود را تربیت کنم؟

حال قدم بعدی چیست؟ زمانی که متوجه شدید فرزند شما دچار عصبانیت شدید و خشم شده باید چه کار کنید؟ قدم بعدی، قطعا ریشه‌یابی عامل عصبانیت اوست.

عمده دلایل خشم و عصبانیت در فرزندان ما کدام هستند؟

دلایل خشم فرزند شما بسیار متنوع می‌توانند باشند. اما باید این را بدانید که حتما و بدون شک چیزی بوده که باعث عصبانیت بی‌اندازه فرزند شما شده است. یکی از مهم‌ترین دلایلی که فرزند شما را می‌تواند عصبانی کرده و خشم او را بر‌انگیزد، دیدن دعوای بین اعضای خانواده است. اگر آرامش در خانه حاکم نباشد، قطعا این مساله روی فرزند شما نیز تاثیر خواهد داشت. در محیطی که جو عصبانیت حاکم باشد، قطعا فرزند شما خشن و عصبی خواهد بود. بهتر است اگر مشاجره‌ای هم به وجود می‌آید، آن را به خارج از خانه و به دور از چشم فرزند خود حل و فصل کنید.

گاهی دلیل عصبانیت و خشم فرزند خود را در بیرون از خانه باید جستجو کنید. اگر می‌خواهید بدانید که فرزند شما چرا عصبانی است، بهتر است در مورد مدرسه و محیط‌های دوستی فرزند خود تحقیق کنید. گاهی مشکلی در رابطه دوستی خود پیدا کرده و این مساله موجب عصبانیت او شده است. از همه مهم‌تر اینکه گاهی فرزند شما را مورد آزار قرار داده‌اند. بعضی‌ها مخصوصا در محیط مدرسه هستند که زورگویی کرده و قلدری می‌کنند. در بسیاری از موارد دیده می‌شود که فرد قادر به دفاع از خود نیست و این مساله عصبانیت او را بی‌اندازه بر می‌انگیزد. اگر چنین شکی را دارید، حتما مراتب را به مدیریت مدرسه گزارش دهید و سعی کنید در مورد دوستان او تحقیق کنید. گاهی این مساله تنها محدود به مشکلات تحصیلی در مدرسه و فشار حاصل از آن است. در نتیجه بهترین راه‌کار این است که با مدیریت مدرسه و معلمان او صحبت کنید.

1

یکی از مهم‌ترین عواملی که باید در نظر بگیرید، سن بلوغ است. اگر فرزند شما در نزدیکی سن بلوغ قرار دارد، این خشم و عصبانیت کاملا طبیعی است. تغییرات هورمونی می‌توانند اثر مهمی را بر رفتار فرد داشته باشند. یکی از این اثرات می‌تواند کج خلقی و عصبانیت باشد. در این دوران بهتر است با فرزند خود سازش کنید تا این دوران را پشت سر بگذارد و آرامش به خانواده شما برگردد. البته بهتر است به او تکنیک‌های کنترل خشم را بیاموزید تا برای او مشکل ساز نشود.  کنترل خشم را می‌توانید به راحتی از طریق دوره‌های مختلف بیاموزید و به فرزند خود منتقل کنید.

در رشدتو بخوانید  تشکر از پدر و مادر ، 9 راه‌کار برای برآورده کردن انتظارات والدین

حال باید با فرزند عصبی خود چه کنیم؟

در این نقطه به این نتیجه رسیده‌اید که عصبی بودن فرزند شما بی دلیل نیست. این عصبانیت به نوعی واکنشی تدافعی برای حفاظت از خودش بوده است، اما در قدم بعدی باید از چه تکنیکی استفاده کرد؟

در درجه اول می‌توانید با یک مشاوره خانواده مساله را در میان بگذارید و از او راه کار بخواهید. اما اگر خودتان می‌خواهید وارد عمل شوید، نکاتی هست که می‌توانید با آن به فرزند خود کمک کنید.

اول از همه تلاش کنید تا فرزندتان به شما نزدیک شود و احساسی راحت با شما داشته باشد. این مساله باعث می‌شود تا به راحتی و دوستانه مشکلات خود را با شما در میان بگذارد. این کار هم به تخلیه روحی او کمک می‌کند و همواره حس می‌کند که پشتیبانی محکم دارد. سعی کنید زمانی که درد و دل‌های او را می‌شنوید، او را قضاوت نکنید و فقط او را حمایت کنید. اگر فرزندتان از صحبت با شما احساس آرامش و امنیت نکند، این کار را کنار می‌گذارد و درونگرا می‌شود.

در قدم دوم تلاش کنید تا تکنیک‌های کنترل خشم را به فرزند خود بیاموزید. به او آموزش دهید تا در مواقع خشم چه کارهایی را باید انجام دهد. برای مثال می‌تواند تا ده بشمارد و یا یک لیوان آب خنک بنوشد و یا اینکه تنها شرایط تنش‌زا را ترک کند. بعد از آن سعی کنید تا این تکنیک‌ها را در مواقع مختلف با او تمرین کنید تا به خوبی از آنها استفاده کند.

در مورد مثبت‌گرایی با او صحبت کنید. اجازه ندهید تا افکار منفی او را احاطه کنند. گاهی بعضی اوقات یک سری از افکار نه تنها باعث عصبانیت می‌شوند، بلکه عصبانت و خشم را بیشتر می‌کنند. مثلا اینکه کسی به فکر من نیست و یا کسی به من اهمیت نمی‌دهد. نباید اجازه دهید که چنین افکاری در ذهن فرزند شما بیایند. گاهی آنقدر درگیر زندگی روزمره و ماشینی خودمان می‌شویم که به کلی فرزند خود را به دست فراموشی می‌‌سپاریم.

تامین کردن نیاز‌های فرزند تنها تامین نیاز‌های مادی نیست. فرزند شما به توجه، محبت و آغوش گرم شما نیاز دارد. عصبانیت فرزند شما ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد و بی‌توجهی یا رفتار تهاجمی شما هیچ چیز را درست نمی‌کند، بلکه بدتر هم می‌کند. بهتر است کمی با آرامش با او صحبت کنید و با رفتاری صمیمی حس حمایت و پشتیبانی را در دل او ایجاد کنید. گاهی تمامی بدخلقی‌ها و لج‌بازی‌ها بر سر ذره‌ای توجه و محبت شما شکل می‌گیرند. فرزند خود را بهتر درک کنید و سعی کنید تا بهترین دوست او باشید.

 

منابع:

https://www.nhs.uk/conditions/stress-anxiety-depression/dealing-with-angry-child/

https://childdevelopmentinfo.com/how-to-be-a-parent/angry_child/#.XCy8iCgzbIV

https://raisingchildren.net.au/grown-ups/looking-after-yourself/anger-anxiety-stress/anger-management-for-parents

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *