3

توقعات و انتظارات فرزندان از والدین

نقش پدر و مادر و بنیان خانواده در داشتن فرزندانی سالم و شاداب غیر قابل کتمان است. خانواده بستر رشد جسمی و روانی فرزندان را فراهم می‌کند. آن‌ها از همان ابتدای تولد و کودکی تا ‌نوجوانی، جوانی و حتی میانسالی به پدر و مادر خود نیاز دارد. محبت، تشویق، پرورش، پذیرش و توجه والدین، لازمه تعالی رفتاری و روانی فرزند است. قطعا هر فرزندی این نیازها را در خود احساس می‌کند و برای تامین آن‌ها انتظاراتی را از والدین خود دارد. شاید امروزه مشغله‌های زندگی ماشینی، پدر و مادرها را کمی از این نیازها غافل نماید؛ اما فرزندان خواسته‌ها و توقعات خود را از والدین فراموش نمی‌کنند. پیش‌نیاز برآورده کردن خواسته‌های فرزندان، شناخت انتظارات آن‌ها است. اگر شما نیز از جمله والدینی هستید که این مشغله‌ها، مانع از توجه کافی شما به فرزندان‌تان شده است و می‌خواهید انتظارات آن‌ها را بشناسید و بهتر از قبل آن‌ها را برآورده کنید، در این مقاله با ما همراه باشید.

انتظارات فرزندان از والدین

انتظارات فرزندان از والدین

همانطور که والدین از فرزندان خود انتظارات مشترکی دارند، متقابلا فرزندان نیز خواسته‌هایی را از پدر و مادرها طلب می‌کنند. فرزندان در هر سن و جنسیتی از انتظارات مشابهی برخوردار هستند. فراموش نکنید که مسلما تامین انتظارات منطقی آن‌ها از جمله حقوق فرزندان است.

 

۱. اعتماد و تایید

بخشی عظیمی از فرآیند شکل‌گیری شخصیت فرزند، ‌با تایید و دادن اعتماد به نفس توسط خانواده تکمیل می‌شود. نه فقط فرزندان بلکه همه انسان‌ّها می‌خواهند مورد تایید واقع شوند و نسبت به خود اطمینان یابند. ترس پنهان ما از ناتوانی فرزندان‌مان در انجام صحیح فعالیت‌ها موجب می‌شود تا پیام مخفی بی‌اعتمادی را به آن‌ها القا کنیم. وقتی آن‌ها این پیام مخفی را دریافت می‌کنند خود را یک فرد ضعیف می‌بینند و دیگر خودشان نیز به خود اعتماد نمی‌کنند. رفتارهای مثبت و سازنده فرزند را از همان کودکی تایید کنید و از تحقیر، سرزنش و ناتوان جلوه دادن او بپرهیزید. اشتباهات فرزند را با تنبیه و طرد کردن او پاسخ ندهید؛ بلکه رفتار ناپسند وی را با راهنمایی و آموزش تصحیح کنید. به فرزندان‌تان ایمان داشته باشید و ریسمان‌هایی را که برای مبارزه، کشف و کسب چیز‌های تازه نیاز دارند، در اختیارشان بگذارید تا در بزرگسالی به انسان‌هایی شجاع و توانمند تبدیل شوند.

 

۲. احترام و رفتاری برابر

کودکان آینه والدین خود هستند. اگر پدر و مادر به یکدیگر و به فرزند خود احترام بگذارند، فرزند نیز می آموزد. آموزش احترام تنها با عملی کردن آن میسر می‌شود. فرزند شما، خواهان احترام و برخوردی همسان با آنچه با دیگران رفتار می‌کنید، است. با خشم و بی‌احترامی نسبت به فرزند خود، آموزش حل مسئله را از او دریغ می‌کنید. اگر فرزندان خود را نادیده بگیرید، مورد تمسخر قرار دهید و به آن‌ها توهین کنید، آن‌ها نیز به نوبه خود یاد می‌گیرند که به شما احترام نگذارند. پس به فرزندان خود شخصیت دهید و با آن‌ها همانند یک شخص بزرگسال و کامل رفتار کنید. به فرزندتان نشان دهید که در کمال احترام و آرامش می‌توان مسائل دشوار را حل کرد.

 

۳. گوش دادن

یکی از بهترین هدایای که والدین می‌توانند به فرزندان‌شان بدهند، گوش دادن است. در ادیان مختلف آمده است که خدا شنونده آگاه است که تمام سخنان بندگانش را به زیبایی می‌شنود. به همان شیوه، والدین نیز باید برای فرزند خود گوش‌شنوا باشند. گوش دادن اعتماد، ‌تایید و احترام شما را به فرزند نشان می‌دهد و اولین گام در حل مشکلات و چالش‌های اجتناب‌ناپذیر او است.

فرزند از سنین کودکی تا بزرگسالی از شما انتظار توجه و گوش دادن دارد. زمانی که فرزندتان از مدرسه،‌ دانشگاه یا هر محیطی اجتماعی دیگری به خانه باز می‌گردد، می‌خواهد از لحظات خوش، نگرانی‌ها، ترس‌ها و آرزوهایش برای شما بگوید. طبیعتا گوش دادن به سخنان او از حقوق فرزندان است. بدون نصیحت، سرزنش، فریاد یا انتقاد به حرف‌های آن‌ها گوش دهید، آن‌ها را تایید نمایید و با فرزندان خود همدردی کنید.

در رشدتو بخوانید  مشاوره خانواده چگونه به حل مشکلات خانواده کمک می‌کند؟

 

۴. محبت بی‌قید و شرط و حمایت عاطفی

main

پدر و مادر منشا محبت و عاطفه هستند. مادامی که والدین از فرزندشان حمایت می‌کنند، آن‌ها را از استرس،‌ ترس و ضعف دور می‌کنند. فرزند خود را در آغوش بگیرید، ببوسید و دوست داشتن او را به زبان بیاورید. این نیاز سن و جنس،‌ کوچکی و بزرگی نمی‌شناسد؛ فرزند شما چه کودک است و چه نوجوان، جوان یا بزرگسال به محبت و توجه نیاز دارد. این انتظار در سنین کودکی با حمایت‌های جسمی همراه است. حمایت‌های جسمی از کودک باید همراه با محبت انجام گیرد؛ ولی نباید محبت‌های والدین شرطی برای انجام فعالیت‌ها و وظایف فرزند باشد. به فرزندتان محبت بی‌دریغ را آموزش دهید و نشان دهید که او را فارغ از هر وظیفه و مسئولیتی دوست دارید.

 

۵. صبر و درک

فرزندان شما به مرور بالغ می‌شوند و از نظر روحی، شخصیتی و توانایی‌های جسمی، همانند شما کامل نیستند. آن‌ها نیاز به یادگیری و تغییر دارند، پس صبور باشید و با هر اشتباه کوچک آن‌ها خشمگین نشوید. شرایط جسمی و روحی دوران کودکی، نوجوانی و جوانی فرزند خود را درک کنید. فرزند شما در هر مرحله از زندگی با بحران‌ها و مشکلاتی روبه‌رو است که برای عبور از آن‌ها به توجه، شکیبایی و درک شما نیاز دارد. از تحت فشار قرار دادن فرزند خود برای یادگیری هرچه سریع‌تر آموزش‌ّهای تحصیلی، آداب اجتماعی و وظایف شخصی خودداری کنید،‌ اجازه دهید تا آن‌ها با حمایت و پشتیابی شما این چالش‌ها را پشت سر بگذارند.

 

۶. راهنمایی نه نصیحت

فرزندان ما نیاز دارند تا مهارت حل مسئله را از پدر و مادر خود بیاموزند. آن‌ها نصحیت‌ّها و دستورات همراه با سرزنش و انتقاد والدین را نمی‌خواهند. فرزندان در جستجوی روش تفکر و حل چالش‌های پیش‌آمده هستند و انتظار دارند که شما به جای نصحیت و شعار،‌ راه‌حل بهبود اوضاع را به آن‌ها نشان دهید. تا زمانی که فرزند شما پیشنهادی را درخواست نکرده از دادن پیشنهاد خودداری کنید و به جای نصیحت،‌ با طرح سوالاتی باز، طریقه تفکر و رسیدگی به وضعیت را در اختیار فرزند قرار دهید. سرزنش و عیب‌جویی باعث ایجاد خشم، احساسات منفی و کاهش اعتماد به نفس در فرزند می‌گردد. در حالی که نقش شما به عنوان پدر و مادر این است که بازخوردی را برای فرزندان خود فراهم کنید که برای ایجاد شخصیت آن‌ها مفید است.

 

۷. وقت گذاشتن

فرزندان به گفتگو و برقراری ارتباطات دوستانه با والدین‌شان نیاز دارند. برای خلوت کردن و وقت‌گذرانی با فرزند خود برنامه‌ریزی کنید، با او به تماشای فیلم بروید، با هم ورزش کنید، با هم به پارک بروید، تفریحات مشترک داشته باشید و از هر فعالیتی که رابطه شما را با فرزندتان صمیمی‌تر می‌کند، غافل نشوید. اگر فرزنداتان در سنین تحصیل قرار دارد،‌ برای آموزش و یادگیری او وقت بگذارید. کودکان برای انجام امور درسی خود نیاز به راهنمایی و توجه دارند.

 

۸. امنیت و آرامش

بچه‌های کوچک‌تر نیاز به امنیت را بیشتر احساس می‌کنند و به همین دلیل به والدین وابسته‌تر هستند. آن‌ها را در آغوش بگیرید و به آن‌ها اطمینان خاطر دهید که همیشه در کنارشان هستید. از مشاجره و درگیری نزد فرزندانتان خودداری کنید؛ زیرا آن‌ها هوشمندانه همه چیز را درک می‌کنند و از جدایی پدر و مادر و نبود آن‌ها بیم دارند. ایجاد محیطی امن و آرام از مهم‌ترین حقوق فرزندان شما برای رشد و پرورش آن‌ها است. فرزندان شما با تجربه ثبات خانواده و برقراری صلح و آرامش به آینده‌ای متعالی دست می‌یابند.

در رشدتو بخوانید  با غم و رنج نوجوان خود آشنا شوید | چگونه والدین با فرزندان خود رابطه برقرار کنند

 

۹. اعتماد به نفس و قدرت تصمیم‌گیری

هنگامی که فرزند اعتماد پدر و مادر خود را احساس کند، به طور طبیعی اعتماد به نفس بیشتری می‌یابد. اما اگر برای هر تصمیمی با مخالفت پدر و مادر روبه‌رو شود، این طور برداشت می‌کند که والدین به شخصیت و توانایی او در تصمیم‌گیری های عاقلانه، اعتماد ندارند. ما باید به عنوان والدین قبول کنیم که فرزندانمان با ما تفاوت دارند و منحصر به فرد هستند.  پس باید به آن‌ها اجازه دهیم که فضایی متفاوت را تجربه کنند و با دادن قدرت تصمیم‌گیری به آن‌ها، نشان دهیم که به اندازه کافی بزرگ شده‌اند تا مسئولیت اشتباهات خود را برعهده بگیرند. وقتی به فرزند قدرت و فرصت تصمیم‌گیری داده می‌شود؛ حتی اگر در تصمیم خود اشتباه کند، باز فرصت یادگیری و رشد را می‌یابد. اما اگر از ترس اشتباه و شکست، از تصمیم‌گیری برای زندگی خود محروم شود،‌ نه تنها به شخصیتی ضعیف و ترسو تبدیل می‌شود؛ بلکه از تجربه‌های مفید محروم می‌شود. از شکست و اشتباه فرزند خود نترسید، از فرزندتان حمایت کنید و راه انتخاب تصمیمات عاقلانه و موفق را به آن‌ها بیاموزید تا به شخصی مستقل و با اعتماد به نفس تبدیل شوند. از حقوق فرزندان شما این است که آزادانه برای زندگی خود تصمیم بگیرند. پس این انتظار منطقی آن‌ها را برآورده کنید و از وابستگی و تزلزل آن‌ها در گرفتن تصمیمات مهم و اساسی جلوگیری کنید.

 

۱۰. رحم و شفقت و دوری از مقایسه

هر فرزندی به دنیا می‌آید تا منحصر به فرد باشد و برای خودش زندگی کند. فرزندان شما نیامده‌اند که مثل شما یا به خوبی یا بهتر از خواهران و برادران‌شان، همسالان یا فرزندان دوستان شما باشند. هنگامی که فرزندان خود را مقایسه می‌کنید، به آن‌ها می‌گویید که به اندازه دیگران خوب نیستند. این کار، انگیزه آنان را تضعیف می‌کند و اعتماد به نفس‌شان را می‌کاهد. هیچ مقایسه‌ای وجود ندارد. شما فقط می‌توانید هر انسانی را تنها با خودش مقایسه کنید. همه ما در گذشته دچار اشتباهاتی شده‌ایم که می‌توانیم از یادآوری آن‌ها تنها برای بررسی رشد و تعالی‌مان کمک بگیریم. اگر از مقایسات استفاده می‌کنید، باید فقط به عنوان نمونه‌ای از این که فرزندان‌تان در کجا قرار داشته و الان به کجا رسیده استفاده کنید. به جای مقایسه و تضعیف روحیه فرزند خود از محبت و تشویق بهره ببرید.

در پایان باید گفت که پرورش و تامین حقوق فرزندان یکی از بزرگ‌ترین و سخت‌ترین مسئولیت‌های هر پدر و مادری است. آن‌ها آرزو دارند که فرزندانی موفق و باشخصیت به جامعه تحویل دهند. شناخت توقعات معقول فرزند و برآورده کردن آن‌ها در بستر خانواده می‌تواند مسیر دستیابی به این آرزو را هموار کند. گوش دادن، احترام،‌ اعتماد، تایید، توجه،‌ دوری از مقایسه،‌ راهنمایی و صبر بخشی از انتظارات مشترک فرزندان در سنین و جنسیت‌های مختلف است که می‌تواند راه‌گشای تربیت و پرورش فرزند باشد. اما آنچه که مسلم است لازمه همه این موارد، عشق و محبت سرشار و بی‌دریغ پدر و مادر است. آگاهی از این انتظارات و عمل به آن‌ها در عین سیراب کردن فرزند از محبت و علاقه، گامی بزرگ در بهبود روابط با او و شکل‌گیری شخصیتی سالم و متعالی در فرزند است.

 

منابع:

https://www.familylives.org.uk/advice/teenagers/you-and-your-teen/what-your-teenager-needs/

https://www.selmawilson.com/2016/03/03/17-things-teenagers-want-their-parents-to-know/

https://www.mnn.com/health/fitness-well-being/stories/4-things-teens-really-need-their-parents

https://bacc.cc/5-teens-parents/

https://www.chabad.org/theJewishWoman/article_cdo/aid/2515560/jewish/12-Things-Children-Wish-Their-Parents-Knew.htm

https://www.huffpost.com/entry/10-things-our-children-ne_b_10250988

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *